به گزارش روابط عمومی اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کرمانشاه، با توجه به وقایع اخیر و حمله دَدمَنشانه رژیم غاصب صهیونیستی و آمریکا به کشور عزیزمان ایران و در پی آن شهادت رهبر معظم انقلاب، دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه و جمعی از هم‌وطنان عزیز و وقوع جنگ رمضان؛ علاوه بر اعضای مراکز کانون استان که با هدایت مربیان خود به تولید محتوا متناسب با این ایام در قالب‌های مختلف پرداختند، مربیان نیز در این زمینه فعال بودند.

در همین راستا هم‌زمان با چهلمین روز از شهادت فرشتگان مینابی، نسرین نقی‌پور مربی مسئول مرکز فرهنگی هنری گیلانغرب برای این گل‌های پر پر شده نوشت. 

به مناسبت چهلمین روز از شهادت دانش‌آموزان مدرسه میناب: 

آن‌ها که هنوز در آستانه‌ شکفتن بودند، پیش از آنکه حتی با طعمِ میوه‌های بهاری آشنا شوند، طعمِ شهدِ ابدی را چشیدند. آن‌ها که جهان را از دریچه‌ی بازی‌های ساده و رویاهای کوچک می‌دیدند، ناگهان با حقیقتی بزرگ‌تر از فهمِ خود روبرو شدند: حقیقتِ حق و باطل.

شهادتِ کودک، یعنی وقتی معصومیت، در برابرِ بی‌رحمیِ جهان، سر به سجده می‌نشیند. یعنی وقتی خنده‌های کوتاه به ناله‌ای بدل می‌شوند که لرزه بر اندامِ هستی می‌اندازد. شهادتِ آن‌ها، تنها مرگِ یک جانی کوچک نیست؛ بلکه، سوختنِ شمعی است که قرار بود آینده‌ی تاریکِ این جهان را روشن کند.

دخترکان شهیدم! شما که هنوز در میانه‌ی قصه‌های شبانه و آغوشِ گرمِ مادران بودید، اکنون در میانه‌ی قصه‌های آسمانی و آغوشِ بیکرانِ خداوند هستید. شما، کوچک‌ترین سربازانِ بزرگ‌ترین جنگِ میانِ نور و ظلم بودید. بال‌های شما، زودتر از آنکه تابِ پرواز در آسمانِ زمین را داشته باشند، از میانِ خاک و خون گذشت تا در بی‌کرانگیِ رحمتِ الهی، آرام بگیرند.

خاک، امروز سنگین‌تر از همیشه است؛ چرا که سنگینیِ بی‌گناهیِ شما را بر دوش می‌کشد. آسمان، امروز پر از سکوتی است که از هر فریادی بلندتر است؛ سکوتِ حیاطی که دیگر صدای دویدنِ پاهای کوچک شما را نمی‌شنود، و اتاق‌هایی که تنها با ردّ پاهای بی‌جانِ شما، خالی مانده‌اند.

اما بدانید ای گل‌های چیده شده! که شهادتِ شما، شکست نیست؛ بلکه، پیروزیِ معصومیت بر قساوت است. شما با رفتنِ خود، ریشه‌ی عدالت را در قلب‌های ما کاشتید. شما با خونِ سرخِ خود، رنگِ امید را به دنیای خاکستری ما بخشیدید. 

بخوابید ای کوچولوهای آسمانی، که در پناهِ فرشته‌ها، دیگر نه ترسی از تاریکی هست و نه گریه‌ای از تنهایی. شما اکنون، ستاره‌های راهنمایِ تمامِ انسان‌های سرگردان در شب‌های سختِ تاریخ هستید.

دلنوشته‌ای از نسرین تقی پور مسئول مرکز گیلانغرب